Iam vivis vilaĝa knabino, la plej linda, kiun oni povis vidi ; ŝia patrino ĝojegis pro ŝi, kaj ŝia avino ankoraŭ pli.
Tiu bona virino farigis por ŝi rugan kufeton, kiu tiel bone sidis al ŝi, ke ĉie oni nomis ŝin Ruĝkufulineto. [>>]